Έψαξα να βρω το επίσημο βίντεο κλιπ που γύρισε ο Guy Ritchie για το συγκεκριμένο κομμάτι, μα το βρήκα μόνο επενδυμένο με το ίδιο τραγούδι σε ένα διαολεμένα ηλίθιο τεκνοβλαχομπιτάκι. Προτιμώ ασυζητητί την πρωτότυπη (τουλάχιστον έτσι νομίζω, μην μου βάζεις δύσκολα) εκδοχή, την πιο downtempo, που θυμάμαι τότε να έπαιζε με το κλιπ !
Είναι μυοχαλαρωτικό και το βίντεο ωραίο είναι αλλά, να, με ξενερώνει το remix...
Αν θες πάτα στην εικόνα και σε στέλνω να το δεις!
Charlotte Gainsbourg spoke in class: Girls can wear jeans And cut their hair short Wear shirts and boots 'Cause it's OK to be a boy But for a boy to look like a girl is degrading 'Cause you think that being a girl is degrading But secretly you'd love to know what it's like Wouldn't you What it feels like for a girl
Well... you clean up the dirt, there's just more dirt to clean up tomorrow. Make the beds, they just have to be made tomorrow. Wash the dishes, more to wash tomorrow. Make dinner, it gets eaten, doesn't it? The world keeps growing, and you feed it. But it doesn't feed you, does it? But... how much can you take? How much can you take before you snap? Lying on your bed, looking at the ceiling, waiting for something to happen. And knowing all the time that you were meant for something better. Feeling it. Wanting it. But... how much can you take? How much can you take? How much can you take before you snap?
Αυτό παθαίνει κανείς όταν ξαναβλέπει το "The Breakfast Club".
Πόσες φορές θα το ακούσω ακόμα αυτό σήμερα;
Don't you dare forget about me!
Lalalalala...
Η παρούσα ανάρτηση περιλαμβάνει πολλές πληροφορίες, ορισμούς, ξένες λέξεις και μπόλικο eye candy.
Έχουμε και λέμε:
time-lapse cinematography:
motion-picture technique by which a naturally slow process, such as the blossoming of a flower or cloud-pattern development, can be seen at a greatly accelerated rate. Normal sound cinematography reproduces movement by recording and projecting it at 24 frames per second. In time-lapse cinematography, single frames are exposed at much greater time intervals (usually minutes) and then viewed at the standard 24 frames per second. Most often the technique uses a camera that operates automatically upon the signal of a timing device.
timelapse video of NYC:
έχω δει αρκετά τέτοιου τύπου βιντεάκια με πρωταγωνιστή το μεγάλο μήλο, που αδιαμφισβήτητα έχει φωτογένεια. Ειδικά το Μανχάταν έχει αποτελέσει, σε όλες τις αποχρώσεις της ημέρας, πλάνο intro ή outro πολλών -μάλλον άπειρων- ταινιών που έχουν επιλέξει για τόπο γυρισμάτων την εν λόγω πόλη.
Τώρα...κάποια από αυτά τυχαίνει να έχουν καλύτερη μουσική υπόκρουση? Καλύτερη φωτογραφία? Καλύτερα χρώματα? ή απλά πετυχαίνουν το δυνητικό θεατή περισσότερο επιρρεπή σε ένα τόσο χιλιομετρικά μακρινό ταξίδι . .
Κάπου εκεί ανακατεμένη με πέτυχε το συγκεκριμένο κλιπ, το οποίο σύμφωνα με τη λεζάντα του, αποτελεί μέρος ενός ντοκιμαντέρ του History Channel, με τίτλο Prophets of Doom.Την ώρα που πληκτρολογώ αυτήν την ανάρτηση δεν το έχω παρακολουθήσει ακόμη. Σίγουρα, η πρώτη υποψία δεν είναι καθόλου αισιόδοξη αν κρίνει κανείς τουλάχιστον από τον τίτλο. Προσπερνώ όμως και καταλήγω στο τελευταίο λήμμα της σημερινής λογοδιάρροιας που είναι οι:
Dredg:
ταίριαζε το κομμάτι της μπάντας Dredg με την doomed prophecy, το οποίο φέρει τον τίτλο "down to the cellar" και για λοιπές πληροφορίες πάτα εδώ.
Ιδού το περί ου ο λόγος video που δεν ξέρω αν έχεις ψηθεί να παρακολουθήσεις, δεδομένου ότι ίσως σε κούρασε ήδη το μάθημα της ημέρας : p
Είναι οικογενειακό κειμήλιο η τύπισσα, τι να λέω τώρα .. πόσες φορές την έχω ακούσει από μικρούλα στο "τουτου" μέχρι και προχθές στα ηχειάκια του H/Y στο family house..
ομολογώ ότι από μόνη μου την είχα προσεγγίσει σε πιο smooth - mainstream φάσεις, αγοράζοντας το πρώτο μου CD - OST Goldeneye - James Bond...όου γουέλ, όου γουέλ!
Είναι .. τι να πεις τώρα .. Tina Turner
πάρε κι άλλο ένα "δείγμα", για να μην ψάχνεσαι το λέω ;)
Πάντα με γοήτευε ο μύθος της γοργόνας που ερωτεύεται το αγόρι της στεριάς,ζει μαζί του τον απόλυτο έρωτα αλλά κάποια στιγμή, για κάποιο λόγο αυτή επιστρέφει στα νερά και αυτός κάθεται και την περιμένει να γυρίσει, κοιτώντας αιώνια τη θάλασσα...Ναι, ναι ξέρω...πόσο κοριτσίστικο μπορεί να είναι αυτό που μόλις έγραψα. Whatever γιατί ο Nosaj Thing συμφωνεί προφανώς μαζί μου και έτσι κάπου το 2006 ή 2007 (θα σας γελάσω), έβγαλε αυτό με το οποίο απλά χάνομαι.Χάνομαι, σου λέω!
Και μιας και πιάσαμε το υγρό στοιχείο, πάρε κι αυτό αν και δεν είναι το official video,αλλά είναι τόσο όμορφο.