Όλο αφορμές ψάχνω μου φαίνεται για να ποστάρω μελοτράγουδα..
Λοιπόν, αυτήν τη φορά ήταν το Warrior που με έσυρε στους the National, ε, και φαντάσου πόσο σούπα ήταν η ταινία έτσι ώστε μοναδική μου ανάμνηση μετά το τέλος να είναι το ψιλοσουποειδές κομμάτι..(αυτή η ευγλωττία μου με συγκλονίζει κάποιες φορές) "About today".
Τους The National κάπου τους βρήκα και τους έχασα στο ίδιο τραγούδι, το fake empire, και τους είδα και live μετέπειτα, και δεν τους θυμάμαι καθόλου...και πέρασαν και δεν ακούμπησαν...και περίμενα να ακούσω το κομμάτι τους να συντροφεύει δύο αδέρφια μέσα σε ένα ρινγκ και κάτι πλάνα του Nick Nolte για να ξυπνήσω και να δώσω περισσότερη σημασία στο τραγούδι παρά στο δράμα που προσπαθούσε ο monsieur le directeur να μου πλασάρει. Φαντάζομαι ότι θα ήταν σίγουρος ότι η επιλογή του κομματιού θα απογείωνε εκείνα τα nanoseconds, ε, για μένα η όλη παγωμάρα της ταινίας και η απέλπιδα προσπάθεια έκκρισης συναισθηματικών υγρών εξαφανίστηκαν μόνο με αυτό το τραγούδι!
Κάτι είναι και αυτό! Κάποιες φορές πας να κάνεις μια ταινία και έχεις στα χέρια σου πολλά εργαλεία, πολλές ιδέες και καλές πρώτες ύλες, δεν πετυχαίνει όμως πάντα. Κάποιοι συνδυασμοί όμως βγάζουν μία κάποια άκρη, όπως η επιλογή αυτού του τραγουδιού, η οποία δεν δένει όπως προείπα απόλυτα με τη σκηνή, αλλά ίσως μάλλον κλέβει την παράσταση παρά δένει το γλυκό.
Το Warrior θα ταν καλό αν ήταν μόνο εκείνη η σκηνή και αυτή πάλι κάπως αλλιώς, μόνο που το τραγούδι θα έπρεπε να είναι το ίδιο, όλα τα άλλα ήταν βαβούρα.
Λοιπόν, αυτήν τη φορά ήταν το Warrior που με έσυρε στους the National, ε, και φαντάσου πόσο σούπα ήταν η ταινία έτσι ώστε μοναδική μου ανάμνηση μετά το τέλος να είναι το ψιλοσουποειδές κομμάτι..(αυτή η ευγλωττία μου με συγκλονίζει κάποιες φορές) "About today".
Τους The National κάπου τους βρήκα και τους έχασα στο ίδιο τραγούδι, το fake empire, και τους είδα και live μετέπειτα, και δεν τους θυμάμαι καθόλου...και πέρασαν και δεν ακούμπησαν...και περίμενα να ακούσω το κομμάτι τους να συντροφεύει δύο αδέρφια μέσα σε ένα ρινγκ και κάτι πλάνα του Nick Nolte για να ξυπνήσω και να δώσω περισσότερη σημασία στο τραγούδι παρά στο δράμα που προσπαθούσε ο monsieur le directeur να μου πλασάρει. Φαντάζομαι ότι θα ήταν σίγουρος ότι η επιλογή του κομματιού θα απογείωνε εκείνα τα nanoseconds, ε, για μένα η όλη παγωμάρα της ταινίας και η απέλπιδα προσπάθεια έκκρισης συναισθηματικών υγρών εξαφανίστηκαν μόνο με αυτό το τραγούδι!
Κάτι είναι και αυτό! Κάποιες φορές πας να κάνεις μια ταινία και έχεις στα χέρια σου πολλά εργαλεία, πολλές ιδέες και καλές πρώτες ύλες, δεν πετυχαίνει όμως πάντα. Κάποιοι συνδυασμοί όμως βγάζουν μία κάποια άκρη, όπως η επιλογή αυτού του τραγουδιού, η οποία δεν δένει όπως προείπα απόλυτα με τη σκηνή, αλλά ίσως μάλλον κλέβει την παράσταση παρά δένει το γλυκό.
Το Warrior θα ταν καλό αν ήταν μόνο εκείνη η σκηνή και αυτή πάλι κάπως αλλιώς, μόνο που το τραγούδι θα έπρεπε να είναι το ίδιο, όλα τα άλλα ήταν βαβούρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου