άλλα είχα στο μυαλό μου, άλλα μου κατεβαίνουν, άλλα ακούω,
αλλά όλα αυτά κάπου τα 'χω δει, κάπου τα 'χω δει και κάποια απ΄αυτά πάλι απλά κάηκαν μετά το off του τηλεκοντρόλ για να 'ρθουν να αναβιώσουν εδώ και τώρα.
Foo Fighters -The pretender, φλασιά μισής ώρας πριν, ξεκίνησα από joy division και ο από μηχανής θεός -γιουθιουμπ- με ξέβρασε πάνω τους.1999: lEARN TO FLY: Video Clip: Πλάκα έχει!
Αγόρασα το cd, δεν το άκουσα ποτέ με την ίδια χαρά που έβλεπα τα αντίστοιχα βίντεο κλιπ, μετανιώνω όμως που δεν το βρίσκω,πρέπει να το 'χα θυσιάσει σε κάποια ανταλλαγή,
αλλά κάτι κατάφεραν στο κομμάτι που έχω κολλήσει!
Κλίνουν νομίζω προς την ποπ πλευρά του σκληρού ήχου και όσο και να αποτελεί o Grohl σημαντικό κομμάτι της νεότερης rocκ κουλτούρας των 20-30ρηδων, δεν με πείθει για τη συνθετική του δεξιοτεχνία.
To νιώθει όμως ρε φίλε, για αυτό ας τον αφήσω στην ησυχία του, ΣΤΟΠ.
Το βρήκα! δεν με γεμίζει το γεγονός ότι "τα σπάει" με ασφαλιστική δικλείδα, ότι είναι κάπως προκατ ο ήχος τους, να ταιριάζει και λίγο η κουπ, να είναι κ ασορτί η ζωνούλα με τα etnies. Ίσως πάλι να 'μαι και πικρόχολη, αλλά δεν είμαι εγώ αυτή που 'χε βάλει μέσα στο "There is nothing left to lose" ένα τατουαζάκι με τον λογότυπο της μπάντας. Να μου πεις βέβαια τότε παίζει να ΄ταν της μόδας, θυμάμαι και σε άλμπουμ των Mayhem, να 'χω βρει αντίστοιχο, ομολογουμένως πιο νόστιμο ;)
Βέβαια, τώρα έρχεται το κάψιμο το "τρου", γιατί την ίδια εποχή ή μάλλον 1-2 έτη αργότερα από τους φουφου, ...[και ναι τώρα δίνω νόημα στον τίτλο της σειράς αυτών των αναρτήσεων και έρχομαι να προειδοποιήσω για την επικείμενη μπούρδα που θα αμολήσω ή οποία είναι και η πεμπτουσία του συγκεκριμένου πονήματος], έσκασε η Britney Spears: Slave for you. M' αρέσει, μ'αρέσει, βαρέθηκα! έχει αυτό το καθαρο-βρώμικο, υπνωτικό r&b που πήρε πολύ τα πάνω του τα τελευταία χρόνια και που αν και σίγουρα είχες ξεχάσει, υπό την προϋπόθεση ότι το είχες τότενες ακούσει, παραδέξου ότι δεν 'ν' κακό!
Κρίμα το ξέρω είναι κρίμα, αλλά μου 'ρθε και αφού είναι όντως μηχανή χρόνου- σκουπιδοτενεκές η συγκεκριμένη ανάρτηση, το πέταξα κι αυτό μέσα.-
Ένα θα πω, ή μάλλον τρ3ις λέξεις θα γράψω:
Post Orgasmic Chill (γαμώ τους τίτλους)
Και τώρα φαίνονται ο φανατικοί του αθλήματος. Το θυμάσαι σίγουρα γιατί, όπως κι εγώ, δεν μου άρεσε καθόλου ο τύπος με τη σκυλίσια μάσκα, ήταν λίγο θλιβερό θέαμα, θεωρώ!
Μετά από 1 δεκαετία όμως, να 'τοι όλοι να εξυμνούν τους Daft Punk που συνετέλεσαν στην αποθέωση της γαλλικής electro δισκογραφίας με επικεφαλής την Ed Banger.
άψογο παρτ(υ)οειδές βίντεο κλιπ, το τραγούδι ομολογώ με ψιλοταλάνισε 2-3 μερόνυχτα, κατάφερα να το σκοτώσω όμως! Το βίντεο κλιπ όμως αξίζει τη θέση του στην παρούσα φάση! (αν δεν το πέταγα τώρα, δεν θα το πέταγα ποτέ, φο' ριaλ!(ακόμα και το μεσαίο συνθετικό του ονόματός τους με ανατριχιάζει)
Τελειώνω πάλι με κομμάτι από την ίδια εποχή, όπως και η πλειοψηφία των ανωτέρω, με έναν τύπο που αγάπησα πολύ τότε και εξακολουθώ να αγαπώ, δεν παύει όμως να τον ανακάλυψα μέσα από το εΜτιΒι, τώρα όμως έχει μείνει η δισκογραφία του να με διασκεδάζει!
α! και απλά από το ίδιο άλμπουμ "Eat at Whitey's" μου 'χει κολλήσει αρρωστημένα το
"Deadly Assassins", δυστυχώς το βρήκα μόνο σε ινστρουμένταλ. Βρες δίσκο και άκουσε!
αλλά όλα αυτά κάπου τα 'χω δει, κάπου τα 'χω δει και κάποια απ΄αυτά πάλι απλά κάηκαν μετά το off του τηλεκοντρόλ για να 'ρθουν να αναβιώσουν εδώ και τώρα.
Foo Fighters -The pretender, φλασιά μισής ώρας πριν, ξεκίνησα από joy division και ο από μηχανής θεός -γιουθιουμπ- με ξέβρασε πάνω τους.
Αγόρασα το cd, δεν το άκουσα ποτέ με την ίδια χαρά που έβλεπα τα αντίστοιχα βίντεο κλιπ, μετανιώνω όμως που δεν το βρίσκω,
αλλά κάτι κατάφεραν στο κομμάτι που έχω κολλήσει!
Κλίνουν νομίζω προς την ποπ πλευρά του σκληρού ήχου και όσο και να αποτελεί o Grohl σημαντικό κομμάτι της νεότερης rocκ κουλτούρας των 20-30ρηδων, δεν με πείθει για τη συνθετική του δεξιοτεχνία.
To νιώθει όμως ρε φίλε, για αυτό ας τον αφήσω στην ησυχία του, ΣΤΟΠ.
Το βρήκα! δεν με γεμίζει το γεγονός ότι "τα σπάει" με ασφαλιστική δικλείδα, ότι είναι κάπως προκατ ο ήχος τους, να ταιριάζει και λίγο η κουπ, να είναι κ ασορτί η ζωνούλα με τα etnies. Ίσως πάλι να 'μαι και πικρόχολη, αλλά δεν είμαι εγώ αυτή που 'χε βάλει μέσα στο "There is nothing left to lose" ένα τατουαζάκι με τον λογότυπο της μπάντας. Να μου πεις βέβαια τότε παίζει να ΄ταν της μόδας, θυμάμαι και σε άλμπουμ των Mayhem, να 'χω βρει αντίστοιχο, ομολογουμένως πιο νόστιμο ;)
Βέβαια, τώρα έρχεται το κάψιμο το "
Κρίμα το ξέρω είναι κρίμα, αλλά μου 'ρθε και αφού είναι όντως μηχανή χρόνου- σκουπιδοτενεκές η συγκεκριμένη ανάρτηση, το πέταξα κι αυτό μέσα.-
Ένα θα πω, ή μάλλον τρ3ις λέξεις θα γράψω:
Post Orgasmic Chill (γαμώ τους τίτλους)
Και τώρα φαίνονται ο φανατικοί του αθλήματος. Το θυμάσαι σίγουρα γιατί, όπως κι εγώ, δεν μου άρεσε καθόλου ο τύπος με τη σκυλίσια μάσκα, ήταν λίγο θλιβερό θέαμα, θεωρώ!
Μετά από 1 δεκαετία όμως, να 'τοι όλοι να εξυμνούν τους Daft Punk που συνετέλεσαν στην αποθέωση της γαλλικής electro δισκογραφίας με επικεφαλής την Ed Banger.
άψογο παρτ(υ)οειδές βίντεο κλιπ, το τραγούδι ομολογώ με ψιλοταλάνισε 2-3 μερόνυχτα, κατάφερα να το σκοτώσω όμως! Το βίντεο κλιπ όμως αξίζει τη θέση του στην παρούσα φάση! (αν δεν το πέταγα τώρα, δεν θα το πέταγα ποτέ, φο' ριaλ!(ακόμα και το μεσαίο συνθετικό του ονόματός τους με ανατριχιάζει)
Τελειώνω πάλι με κομμάτι από την ίδια εποχή, όπως και η πλειοψηφία των ανωτέρω, με έναν τύπο που αγάπησα πολύ τότε και εξακολουθώ να αγαπώ, δεν παύει όμως να τον ανακάλυψα μέσα από το εΜτιΒι, τώρα όμως έχει μείνει η δισκογραφία του να με διασκεδάζει!
α! και απλά από το ίδιο άλμπουμ "Eat at Whitey's" μου 'χει κολλήσει αρρωστημένα το
"Deadly Assassins", δυστυχώς το βρήκα μόνο σε ινστρουμένταλ. Βρες δίσκο και άκουσε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου